De Stokerij wordt een gasloos bedrijvenpark en het bestaande waardevolle groen wordt maximaal behouden. Ook de Zenne krijgt opnieuw een prominente rol binnen het landschap. De site krijgt bovendien 79 nieuwe bomen en wadi’s in het kader van een slim waterbeheer. Wat ooit een desolate brownfield was, groeit zo uit tot een groene biotoop met aandacht voor biodiversiteit en welzijn. Aan de basis van De Stokerij ligt dan ook een duidelijke visie. ‘Duurzaamheid staat centraal in alles wat we ondernemen,’ zegt Philippe Nelen, COO van Antonissen. ‘We kozen er bewust voor om een voormalig fabrieksterrein nieuw leven in te blazen, in plaats van open ruimte aan te snijden. Toen we dit vervuilde bedrijfsterrein aankochten, waren we ons er terdege van bewust dat de bodemsanering een complexe uitdaging zou worden. We zijn blij dat we hiervoor konden rekenen op de expertise van de voormalige eigenaar van het terrein, Joris Crynen. Als CEO van Santerra, een Belgisch bedrijf met meer dan vijfentwintig jaar ervaring in bodemsanering, speelde hij een cruciale rol in de eerste fase van dit duurzame project.’
'We kochten de site in Halle met de bedoeling die zelf te saneren en te ontwikkelen,’ vertelt Joris Crynen, CEO van Santerra. ‘De herbestemming gebeurde via een brownfieldconvenant. Toen er na jarenlang overleg met de overheid, lokale besturen en buurtbewoners eindelijk een plan op tafel lag, werd ik gecontacteerd door Antonissen, dat interesse toonde in de grond. Al snel kwamen we tot een akkoord. Antonissen zou als nieuwe eigenaar de ontwikkeling van de kmo-site op zich nemen, terwijl wij verantwoordelijk bleven voor de bodemsanering. Zo kon elke partij zich focussen op haar expertise – en dat was nodig, want de bodemsanering zou geen sinecure zijn.
De nabijheid van de Zenne maakte alles nog complexer, aangezien er sprake was van drie soorten verontreiniging. De eerste was stookolie, die normaal gezien relatief eenvoudig kan worden uitgegraven. Op de site had in het verleden echter een zeepfabriek gestaan. De zeepresten hadden ervoor gezorgd dat de stookolie deels was opgelost in de ondergrond. Daarnaast waren er nog solventen, die zich in een andere kern bevonden. Omdat solventen zwaarder zijn dan water, dreigden ze naar de Zenne te stromen, waardoor de urgentie nog groter werd. De grond met solventen moest per schip naar Nederland worden gebracht om daar thermisch te worden verwerkt, terwijl de grond met stookolie en zeepresten per schip naar Antwerpen moest worden vervoerd. In totaal zouden er zeven schepen nodig zijn om 7.000 ton verontreinigde grond af te voeren. Het transport over water zorgde ervoor dat 250 vrachtwagens van de Brusselse en Antwerpse ring werden gehouden.
Maar vooraleer het transport van start kon gaan, moesten eerst de nodige vergunningen worden geregeld. Omdat Vlaanderen en Nederland verschillende normen hanteren, moest de verontreinigde grond eerst ter plaatse worden opgeslagen zodat Santerra de vereiste analyses kon uitvoeren. Vervolgens startte de vergunningsprocedure. De nabijheid van het kanaal was een troef om de grond te kunnen verschepen, maar de dichtstbijzijnde kade lag in het stadscentrum van Halle. Daarom werd uitgeweken naar de kade van Clabecq. Deze lag niet veel verder, maar er moest wel een vergunning worden aangevraagd om de grond met vrachtwagens van Vlaanderen naar Wallonië te transporteren. Een tweede vergunning was nodig om via het kanaal door Brussel te varen. Tenslotte was er ook een export-akkoord van Vlaanderen en een import-akkoord van Nederland vereist om een deel van de verontreinigde grond naar Nederland te verschepen.
Het uitvoeren van de analyses en het verkrijgen van alle noodzakelijke vergunningen kostte in totaal vier maanden, maar vandaag blikt Crynen tevreden terug. ‘Als je samen aan zo’n avontuur begint, moet je zeker zijn dat je met de juiste partner in zee gaat, want je zit samen in hetzelfde schuitje. Vandaar dat vertrouwen en openheid zo belangrijk zijn – en dat voelde ik vanaf het eerste contact met Antonissen. Wat mij betreft is de samenwerking voor herhaling vatbaar.’
Door de schaarste aan beschikbare industriegrond zal de ontwikkeling van een nieuw bedrijvenpark niet meteen aan de orde zijn. Wie nog op zoek is naar een kmo-site op een strategische ligging, kan zich dus maar beter haasten. Er zijn nog enkele flexibele units beschikbaar op De Stokerij.
Interesse? Neem vandaag nog contact op. Onze adviseurs staan voor u klaar.
Belval wordt vaak de stad van morgen genoemd. Ooit gedomineerd door hoogovens uit de staalindustrie, is het gebied getransformeerd tot een schoolvoorbeeld van toekomstgerichte urbanisatie met een futuristische skyline van moderne buildings. De wijk is de thuisbasis van grote financiële spelers en de aanwezigheid van de Universiteit van Luxemburg trekt duizenden studenten, academici en expats aan. In hun kielzog vestigen zich ook steeds meer start-ups en innovatieve bedrijven in Belval. Binnen deze wijk in volle transformatie worden de contouren van een nieuw landmark zichtbaar: B-Hive.
Als betrouwbare vastgoedpartner met een sterke focus op waardecreatie helpt Antonissen investeerders om marktkansen te herkennen en te vertalen naar tastbaar rendement. Precies daarom namen onze experts het segment van industrieel vastgoed onder de loep. Terwijl de vraag naar bedrijfsruimte blijft stijgen, slinkt het aanbod aan beschikbare industriegrond in Vlaanderen zienderogen. Dat structurele tekort creëert schaarste — en dus waarde — voor wie vandaag investeert in kmo-units.
De kotcrisis in Gent biedt een unieke investeringskans. Met een structureel tekort van 10.000 tot 12.000 studentenkamers is de vraag groter dan ooit. The Albert speelt hier strategisch op in met 110 moderne, instapklare units op een toplocatie vlak bij Gent-Sint-Pieters. Bram Vermeulen (Real Estate Advisor, Antonissen Development Group) legt uit waarom investeren in studentenvastgoed – en in The Albert – een solide, zorgeloze én rendabele keuze is.